Comeza a andaina do novo blog da biblioteca. Chámase Bibliototem porque 9 totems a protexen. O material de que están feitos son os vellos caneiros do instituto, que botaran ao claustro os obreiros que facían a reforma do tellado. Non podían quedar convertidos en mera ferralla porque por eles fluíu durante 23 anos a auga da chuvia e con ela moitas historias, sentimentos, ilusións, proxectos....Agora nos serven de testemuño e de inspiración.



martes, 1 de marzo de 2016

locosxciencia ou The big Van Theory



Comprobado científicamente. Nisto das  afeccións e vocacións hai graos. A algúns lles gusta o que fan, a outros lles entusiasma e a uns cantos lles volve tolos. Como a The Big Van (Van de furgoneta) Theory, eses tolos científicos sobre rodas, que de cando en vez saen dos seus laboratorios, onde semellan ser xente seria, e percorren a xeografía para contar a través de monólogos moitas cousas interesantes relacionadas con diferentes campos da ciencia. 

O xoves 25 de febreiro asistimos na Cidade da Cultura de Santiago de Compostela ao seu espectáculo locosxciencia, cuxo obxectivo é que os mozos se enganchen á ciencia. Pois alí enganchámonos todos, novos e non tan novos, polo menos durante 90 minutos. E canto rimos e canto aprendemos con Helena González, Alberto Vivó, Javier Santaolalla e Oriol Marimón, todos eles tolos, tolísimos pola ciencia.

Helena tranquilizounos dicindo que non todo está escrito no xenoma, que hai espazo para a peculiaridade, a diferenza, o cambio, porque existe iso que se chama epigenética (agrupacións de ADN que se van desplazando).

Oriol escenificou a importancia da transmisión de comunicación no proceso evolutivo. Non serve de nada descubrir algo tan importante como o lume se non o podemos ensinar aos nosos colegas de grupo. Que foi o que lle pasou, según Oriol, ao homo habilis. 


Oriol Marimón facendo de homo habilis

Oriol Marimón no proceso de transformación de Paola e Silvia en homo (mulier) habilis


Alberto falounos de como un simple código, o código binario, fai posible, entre outras cousas, as mensajes do whatsapp, sen os cales parece que xa non podemos vivir. De aí a traxedia cando nos quedamos sen datos.

E Javier, para mágoa dalgunha, puxo un panorama máis oscuro que os dos buracos negros a aqueles que tiveran a esperanza de entrar en contacto con seres doutras galaxias. 









Algúns dos monólogos deste grupo están publicados no libro Si tú me dices gen lo dejo todo. Por certo, levamos un exemplar da biblioteca e nolo firmaron. Está a vosa disposición. 
E se queredes saber máis deles ou de ciencia, visitade a súa páxina web 




No hay comentarios: